Sunuş 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başlarının çoğu güldürü tarzında yapıtları olan İngiliz yazarlarından Jerome K. Jerome, 1889 yılında bir roman yazmış: “Three Men In A Boat” (Bir Teknede Üç Adam)… İlk kez 1892 yılında basılan bu yapıt, ülkesinde hayli ün kazanmasını sağlamış. Daha sonra, bu kitabın çok kez…

Hatice kapıyı pattadanak açıp girdi. Sinir oluyorum bu kadına ya!… Kaç kere söyledik: Önce kapıyı tıklatacaksın, sana “Gir!” diyeceğiz, sonra açacaksın kapıyı diye… İstediğin kadar söyle… Hatice kendisine sorarsanız Kastamonulu olduğunu söyler ama bence Kandıralı olsa gerek. Hani Kandıralıların nasıl kıt anlayışlı olduğunu anlatırlar ya… «Yemek yiyecek misiniz, küçük bey?»…

Konu sigaradan ve sonrasında sağlıktan çıkmış, dinlenmeye, değişikliğe gelmiş, bu da denizde tatil yapılmasına karar verilmesiyle sonuçlanmıştı.

Bizimkilere tekneyi ayarladığımı söylediğimde pek sevindiler. Ancak Çeşme’ye doğru fakat en çok Karaburun’a kadar gitmek üzere anlaşmış olduğumuzu ekleyince, Ahi hemen bozuk çaldı. Tipik Ahi… Bu işe birlikte karar vermeliymişiz. Lâf!… Nasıl birlikte karar vereceksin ki?… O zaman olmazdı bu iş. Ahi öylesine çok meraklıysa gitsin kendisi tekne ayarlasındı. Bunu…

«Eveeet! Şu halde başlayabiliriz» diyerek döndü Ahi, «Yenal, Sen şimdi içeriden bir kâğıt ve kalem getir bakalım. Nelere ihtiyacımız var, şunların bir listesini yapılım.» Ses etmedim. «Peki.» diyerek kalktım. Odam üst kattaydı. Daha kolay olacağı için, âdetim olmamasına rağmen babamın zemin kattaki çalışma odasına girdim. Küçük bir not kâğıdı ile…

Ahi’nin dikte ettirişiyle başladık listemizi hazırlamaya. Önce gelişigüzel yapıyorduk listeyi. Bir süre sonra Ahi, «Bu böyle gitmez.» dedi, «Her şey karmakarışık oldu. Yeni den başlamalıyız. İki ayrı liste yapmalıyız. Biri yiyecek-içecekler, öteki diğer ihtiyaçlar.» Giriştik önceki listeyi ikiye ayırarak kopyalamaya. Kopyalamakta sorun çıkmadı ama sanmayın ki bu iş öyle bir…

55 Bir Kayıkta Üç Kaçık – 7 Kabus Şu, biz teknedeyken muhtemel yağmur konusu galiba kafama iyice takılmış ve bilinçaltıma işlemiş. Öyle olmasa o gece rüyamda işi ne? Üçümüz bir sandal ile denize çıkmışız. Üçümüz derken, her nedense Ahi yok; Cemal, ben ve Soylubey. Öyle ahım şahım bir şey sanmayın.…

Alışverişin büyük bölümü Cemal ile bana düşmüştü. Öyle olacağı baştan belliydi zaten. Aldıklarımızı partiler halinde bizim eve getirip, bahçede eskiden odunluk olarak kullanılan kulübeye yerleştirdik. Büyük bir yığın oldu. Bunları Alsancak’tan şehrin öteki ucuna, ta İnciraltı’na nasıl götüreceğimizi kara kara düşünmeye başladım. Bir küçük kamyonet kiralamak gerekecekti. Fakat daha iyi…

Babamın şoförü taşıyacağımız eşyayı görünce şaşırdı. «Hayrola, yoksa taşınıyor musunuz?» demekten alamadı kendini. Bereket babamın arabası hayli büyüktü. Hani şimdi antika olmuş eski Amerikan arabaları var ya; işte onlardan biri. “Chevrolet Impala” dersem, kimi okuyucular gayet iyi anlar ne mene bir şey olduğunu. Günümüzün bakışıyla kamyonet gibi maşallah! Sadece bagajı…